Hoe werkt het hart?
Het menselijk hart bevindt zich in de borstkas, achter het borstbeen. Doordat de spierwanden van het hart samentrekken, stroomt het bloed naar de bloedvaten. Via de bloedsomloop zorgt het hart ervoor dat het gehele lichaam van voldoende zuurstof en voedingsstoffen.
Het hart heeft vier holtes: de linker- en rechterhartboezems en de linker- en rechterhartkamers.
De
linker- en rechterkant zijn van elkaar gescheiden door het septum (tussenschot).
De kleppen die de boezems en kamers van het hart scheiden, voorkomen het terugstromen
van het bloed; hierdoor kan het bloed slechts in één richting stromen. Bij
elke hartslag wordt het bloed eerst van de hartboezems naar de hartkamers gepompt.
Daarna trekken de hartkamers samen en stuwen ze het bloed de slagaders in.
Het bloed stroomt van de rechterkant van het hart naar de longen, vervolgens
naar de linkerkant van het hart en tenslotte naar het lichaam.
Het hart klopt ongeveer 120.000 keer per dag om het bloed rond te pompen. De sinusknoop, een soort regelcentrum van het hart, zorgt voor een regelmatige hartwerking. Deze natuurlijke pacemaker bevindt zich in de rechterhartboezem. Hij zendt regelmatig zwakke elektrische impulsen uit. Deze impulsen worden door een soort schakelstation, de atrioventriculaire knoop (AV-knoop), doorgegeven aan de spiervezels van het hart die belast zijn met de overbrenging.
Op deze wijze wordt elke spiervezel van de hartkamers tot samentrekking aangezet en komt de hartslag, die eigenlijk de samentrekking van spiervezels is, tot stand. Normaal klopt het hart in rust heel regelmatig 50 tot 80 keer per minuut. Indien nodig kan dit ritme heel gemakkelijk worden versneld tot meer dan 100 slagen per minuut, bijvoorbeeld bij een lichamelijke inspanning of bij opwinding. De sinusknoop is ook verantwoordelijk voor deze aanpassing van het ritme. Gestimuleerd door hormonen en zenuwen wordt het hartritme afhankelijk van de behoefte versneld of vertraagd.
