Plotselinge hartstilstand

Behandelingsmogelijkheden

Helaas kan plotselinge hartstilstand bij iedereen optreden. Een plotselinge hartstilstand is onvoorspelbaar en kan iedereen, op elk moment en overal treffen - zelfs adolescenten. Hoewel een al bestaande hartziekte één van de oorzaken van hartstilstand is, hebben veel slachtoffers nooit eerder hartproblemen gehad. En het risico neemt toe bij het ouder worden.

Zonder onmiddellijke behandeling overleeft slechts 5 tot 10% van de mensen een plotselinge hartstilstand. Waar plaatsingsprogramma's voor automatische externe defibrillatoren (AED) of semi-automatische externe defibrillatoren (SAD) werden ingevoerd, werden overlevingspercentages van meer dan 50% bereikt. Dit overlevingspercentage kan zelfs worden verhoogd indien het slachtoffer binnen drie minuten na de hartstilstand wordt behandeld.

Spoedbehandeling van plotselinge hartstilstand

Een spoedbehandeling is vereist indien:

• het hart plotseling stopt met de bloedtoevoer naar de rest van het lichaam als gevolg van ventrikelfibrillatie;
• de persoon het bewustzijn verloren heeft.

De spoedbehandeling van een plotselinge hartstilstand heeft tot doel te voorkomen dat de bloedsomloop tot stilstand komt.
De behandeling bestaat meestal uit twee ingrepen:

• Cardiopulmonaire reanimatie (CPR) - waarbij de bloedsomloop in stand wordt gehouden. CPR bestaat uit hartmassage (de handen drukken de borstkas samen) en ventilatie door mondbeademing (mond-op-mond) volgens een bepaald ritme. Door deze handelingen worden de bloedsomloop en het zuurstoftransport in het lichaam in stand gehouden. CPR wordt dikwijls toegepast voordat een externe defibrillator kan worden gebruikt om het hartritme te herstellen.
• Externe defibrillatie - om het elektrische systeem van het hart opnieuw op gang te brengen. Bij externe defibrillatie wordt een elektrische schok aan het hart toegediend met behulp van twee harde platen, om het normale hartritme te herstellen. Externe defibrillatie kan worden toegepast met een handmatige externe defibrillator, met een automatische externe defibrillator (AED), of met een semi-automatische defibrillator (SAD). In dit geval worden de harde platen door zelfklevende geleidende elektroden vervangen.

Nadat de patiënt is gereanimeerd, dient hij voor verdere behandeling naar het ziekenhuis te worden vervoerd. Diagnostische onderzoeken kunnen bijzonderheden aan het licht brengen over de aandoening die de cardiorespiratoire stilstand heeft veroorzaakt. Een gespecialiseerde cardioloog gebruikt de resultaten van de diagnostische onderzoeken en de medische voorgeschiedenis van de patiënt om te bepalen welke behandelingsmethoden mogelijk zijn.

Onlangs publiceerde de European Society of Cardiology (ESC) aanbevelingen voor de medische gemeenschap met betrekking tot de classificatie van de risico's en de preventie van plotselinge hartdood als gevolg van cardiorespiratoire stilstand; door de European Resuscitation Council werden aanbevelingen gepubliceerd over de toepassingsbepalingen van levensreddende handelingen. De richtlijnen van deze twee instellingen komen overeen met die van de American Heart Association die de regels voorschrijft voor het behandelen van hartstilstand en van hart- en vaatziekten

Een nieuwe cardiorespiratoire stilstand voorkomen

Voor personen met een dreigende hartdood door een plotselinge hartstilstand kunnen de volgende behandelmogelijkheden worden aangewend. Op langere termijn kunnen deze behandelingen eveneens dienen voor de preventie van een plotselinge hartstilstand:

• implanteerbare medische apparaten: de implanteerbare cardioverter defibrillator (ICD) voor de onmiddellijke behandeling van snelle, gevaarlijke hartritmestoornissen. Een implanteerbare defibrillator detecteert abnormaal snelle ventriculaire ritmes (ventriculaire tachycardie [VT] of ventrikelfibrillatie [VF]) en herstelt het normale hartritme. Met implanteerbare cardioverter defibrillatoren kunnen tienduizenden mensen een actief en volwaardig leven leiden. Deze reddende apparaten vormen een eerstelijnsbescherming tegen plotselinge hartdood door cardiorespiratoire stilstand.
• chirurgische technieken: radiofrequente (RF-)ablatie waarbij één of meer katheters in de bloedvaten worden ingebracht en met behulp van röntgendoorlichting naar de hartspier worden geleid. Met RF-energie worden de kleine weefselzones vernietigd die de abnormale elektrische signalen veroorzaken. Voor een klein percentage mensen kan RF-ablatie de meest geschikte behandeling zijn.